A jakże…a skądże

Opublikowano 29 sierpnia 2008, autor: Jarzebina

Piję do lustra
Sala jest pusta
Nikt w lustrze nie siedzi
Topię swe smutki
W roztworach wódki
Pytania bez odpowiedzi.

Czy mówię mądrze?
A jakże..a skądże
Mów do mnie także
A skądże..a jakże

Głowa się kiwa
Jak się nazywam?
Kim jestem, kto odpowie?
Lustro wciąż milczy
Bilet mam wilczy
I zamęt w głowie.

Czy mówię mądrze?
A jakże…a skądże
Mów do mnie także
A skądże..a jakże

Jeszcze jednego
Już wiem dlaczego
Chłopcem jestem do bicia
Przecieram oczy
Widok uroczy
Nie mam w lustrze odbicia.

Czy mówię mądrze?
A jakże..a skądże
Mów do mnie także
A skądże…a jakże

Ten wpis został opublikowany w kategorii I tak przemijamy, MOJE WIERSZE i oznaczony tagami odbicie w lustrze, pić do lustra, samotność. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.