Agni P.

Przyszłość Tobie przepowiadać
Kochać, leczyć, wiarę nieść
Krzyczeć głośno biada, biada
Ile ludzie mogą znieść!!!

Dałaś innym to co chciałaś
Przepowiedni swoich dar
Przed zagładą ostrzegałaś
Bliskiej wojny słysząc gwar.

Nikt nie wiedział o czym piszesz
Ty widziałaś jasno za to
Że uderzy wnet w klawisze
Wagnerowskich oper patos.

Ta muzyka grała w Tobie
W obozowych rytm apeli
Wymyśliłaś sama sobie
Przyszłość w piekle. Diabli wzięli!

Jakby los Ci dał za mało
Za żarliwe, wdzięczne serce
Z Twoją córką Cię spotkało
Wspólne życie. Los w udręce.

Kolczastego drutu zwojem
Pasiak w pasiak przepasany
Marzą, tęsknią za pokojem
Tobie jest on niepisany.

Huk wystrzału wcześnie rano
Niczym bełt puszczony z kuszy
Przeszył Twe matczyne ciało
Lecz nie zabił dumnej duszy.

Wiem, że kiedyś mi się przyśnisz
Twoje geny w sobie noszę
W świecie pełnym nienawiści
Przepowiednię daj mi proszę.

Dłoń mą ujmiesz, poprowadzisz
Ufnie pójdę w tamtą stronę
Ty jedyna mnie nie zdradzisz
Z cierni zdejmiesz mi koronę.

Czekam na Cię już od dawna
Chce uścisnąć Cię serdecznie
Zanim w sercu moim zadra
Splecie nasze ręce wiecznie.

Zdjęcie:  moja babcia, Agnieszka Pilchowa, Jasnowidząca z Wisły, Archiwum rodzinne Jarzębiny

Gracja
Droga Moja,
Znowu bardzo się wzruszyłam .To bardzo piekny i smutny wiersz.CZy wszystko co piekne musi byc smutne? Grazyna
dodano dnia 10.06.2009, 22:02