Wsiąść do pociągu przeszłości
W okno spoglądać ciekawie
Ściskając w ręku kamyk zielony
W zielonej wspomnień nurzać się trawie.
Z plecakiem pełnym wzruszeń
Przeżyć, zaskoczeń, uniesień
Zmęczone serce na nowo poruszyć
Wiosnę i lato wnieść w życia jesień.
Dotknąć przeszłości pamiątek
Szum morza w muszelce obudzić
W pociągu przeszłości snuć wątek
By potem gorące zbyt serce ostudzić.
Wraz z życiem podróż się skończy
Czas zaprzeszły, przeszły dokonany
Nie dogoni przeszłości pies gończy
W plecaku kamyk zielony, zapomniany.
Wiersz zainspirowany Remedium w wykonaniu Maryli Rodowicz.
Zdjecie: Kohinoor Jewellery, Indie, szmaragd 11 karatów, złoto 18 karatów i brylanty; Archiwum Jarzębiny
Krystyna Pietruszewska
Witaj Iwonko, zachwyciłam się tym Twoim wierszem. Nie wiem, moze to sprawa uciekającego czasu, a może zwykła tęsknota za czasem przeszłym, do którego coraz częściej wracam. Tak bardzo chciałabym choć na jeden dzień wrócić do czasów, kiedy pracowalam w Victorii, kiedy organizowalam konkursy, kiedy razem zasiadałyśmy, aby degustować dzieła kulinarne naszych kolegów. Ale ” nie dogoni przeszłości pies gończy. Szkoda !!. Piękne są te Twoje wiersze . Pozdrawiam serdecznie. Krystyna
dodano dnia 12.05.2010, 21:44
Facebook
Zwierzolubni