.
Jesiennie się zrobiło. Jeszcze jest ciepło, tak przyjemnie ciepło, bez upału ale liście powoli już 
żółkną i brązowieją a suche badyle przekwitłych kwiatów, nie sprzątnięte, szpecą przydomowe ogródki. Jeszcze może chwila złotej, pięknej jesieni a potem już tylko deszcze, słota, chłody i…jarzębina.
Jarzębina
Że zimno w jesiennej porze?
Zaraz to wszystko odmienię.
Ot, wsadzam ręce w kieszenie
I już jest cieplej na dworze.
Wiosna z daleka się kłania,
Wiatr niesie dobre nowiny
I stare smutki rozgania
Czerwony gniew jarzębiny.
(Leopold Staff)
Jarzębina jest zwiastunem jesieni. Jej dojrzałe owoce pojawiają się już w połowie września. To pospolite, nieduże drzewko, występujące w wielu odmianach i rozrzucone gęsto po półkuli północnej nadaje barwom jesieni niezwykłej intensywności. Niewiele jest drzew, które by miały tyle gatunków ( ok.80) i nie ma drzew, które by miały tyle nazw. Tylko w języku polskim popularna jarzębina to również jarząb, skorus, skoruch, skorusz, po angielsku i gaelicku jarzębina to rowan, caorann, welsh, creddin, mountain ash, irish caorthann no i angielska, ludowa nazwa – witch wood – drzewo czarownic.
Witam więc w gronie czarownic urodzonych pomiędzy 1 a 10 kwietnia lub 4 a 13 października. Na urodzonych w tych datach wskazuje bowiem horoskop celtycki jako urodzonych pod znakiem lub lepiej, pod drzewem jarzębiny. A tych w jesieni życia szczególnie, gdyż żeby stać się mistrzem w jakiejś dziedzinie potrzeba wielu lat a żeby stać się mistrzynią czarów potrzeba całego życia. Od wieków jarzębina traktowana była jako drzewo wróżebne, które płacze czerwonymi łzami ostrzegając przed niebezpieczeństwem. Dobre drzewo wróżebne, z którego sporządzony krzyż chronił przed siłami nieczystymi, gałązka trzymana w ustach sprawiała, że krowy dawały mleko a masło z jarzębinowej masielnicy udawało się na medal. Korale jarzębiny wplatano w wieńce dożynkowe, kostur z twardego drzewa wspierał wędrowca a różdżka radiestety nie myliła się nigdy. Dobre drzewo, pod którym całowali się kochankowie, jak w piosence:
Czerwona jarzębina
Szumiała, gdy ujrzałam Cię
Pod czerwona jarzębiną
Stałeś Ty obok mnie….
Na jarzębinie podobno zawisnął też Judasz ale kiedy patrzę na jej wiotkie gałązki nie wydaje mi się aby były w stanie udźwignąć ciężar większy od czerwonych kiści. Chyba, że miłosierna jarzębina tym razem wyszła naprzeciw zdrajcy i czyniąc wielki wysiłek pomogła mu zakończyć nędzny żywot. W horoskopie celtyckim czytamy, że jest tylko pozornie krucha i delikatna a tak naprawdę jest mocna i wytrwała. To jedna z najbardziej wytrzymałych roślin. Mało tego, umie też być sprytna. Potrafi czekać długo i dzielnie znosić przeciwności losu. Jeśli chodzi o wyspecjalizowane sposoby na przeżycie – nie ma sobie równych. W górach przyczaja się niepozornie u stóp świerka zapuszczając korzenie bardzo głęboko. Przez wiele lat nie wydaje owoców i nie wspina się do góry do momentu, kiedy rzucające na nią cień, nieodporne na wiatr i pasożyty drzewo obumiera. Wtedy jak oszalała rzuca się ku słońcu okrywając się czerwoną suknią od stóp do głów. Ta dama w czerwieni, Lady in red z piosenki Chris’a De Burgh wygląda wtedy wspaniale.
I’ve never seen you looking so lovely as you did tonight
I’ve never seen you shine so bright
I’ve never seen so many men ask you if you wanted to dance
They’re looking for a little romance, given half a chance
I have never seen that dress you’re wearing……
(Nigdy nie widziałem Cię tak pięknej jak dzisiejszego wieczora, jaśniejącej tak jasno, nigdy nie widziałem tylu mężczyzn proszących Cię do tańca, szukających choć pół szansy romansu, nigdy nie widziałem tej sukni….).
Jarzębina potrzebuje bardzo dużo światła. Ciekawe skąd starożytni Celtowie, przed dwoma tysiącami lat wiedzieli, że biopole jarzębiny działa mobilizująco pozwalając znosić przeciwności i niepowodzenia. Co tu dużo mówić. W czerwonej sukni jest po prostu piękna.
Korale jarzębiny
Proszę, tak proszę, nie odchodź daleko
Zostań ze swoja dziewczyną
Na drugim brzegu, tam za rzeką
Zachwyć się jarzębiną.
Błagam, tak błagam, nie czekaj długo
Dojrzały jej owoc, soczysty
Kiściami zwisa nad bystrą strugą
Czerwony ma smak, ognisty.
Zobacz, zobacz, jak późną jesienią
Krasy nabrała i blasku
Piękne korale w chwale jaśnieją
Urody wartej poklasku.
Załóż, załóż korale, wdziej rubinowe kiście
Zanim uroda jak płótno wyblaknie
W objęcia mróz chwyci siarczyście
Liści gałęziom zabraknie.
W zimowej bieli odetnie się butnie
Krasawic czerwień przebrzmiała
Ptak ostrym dziobem życie ich utnie
Przeminie uroda i chwała.
Z owocami bywa różnie. Jarzębiną zajadają się jemiołuszki, gile i drozdy, smakuje sarnom, jeleniom, dzikom, borsukom i wiewiórkom. Surowe owoce dla ludzi są gorzkie i wywołują mdłości, zawierają bowiem toksyczny kwas parasorbinowy, który rozkłada się po krótkim przemrożeniu lub blanszowaniu we wrzątku. Warto więc jarzębinę poddać torturom, po których można z nią robić już co się chce przetwarzając w kuchni, nastawiając na wino, nalewkę lub likier, susząc na wartościowe dla zdrowia i pomocne w chorobie zioła i herbatki.
W symbolice kwiatowej jarzębina oznacza radość i powodzenie. Celtowie podkreślają przede wszystkim jej wrażliwość, urok, pogodę ducha i brak egoizmu. Jarzębina po łacinie znaczy „pożądanie ptaków” ale jak widać, czarownica w czerwonej sukience nie tylko w ptakach budzi pożądanie.
I’ve never seen so many people want to be there by your side
And when you turned to me and smiled, It took my breath away
I have never had such a feeling
Such a feeling of complete and utter love, as I do tonight
(Nigdy nie widziałem tylu ludzi chcących być przy tobie, wstrzymałem oddech gdy odwróciłaś się do mnie z uśmiechem. Nigdy nie czułem tak pełnej i bezwarunkowej miłości jak dzisiejszego wieczora..).
Facebook
Zwierzolubni