W zręcznych palcach delikatna tkwi potęga
Wątek przędą subtelny co myśl z myślą sprzęga;
Ze splotów most osobliwy powstał, pod nim fale się toczą
Słońca pozbawione duszę od duszy odrywają przemocą
A przez łuk nad wodą, nie większy od dłoni
Prawda przeszła do kraju, gdzie cisza aż dzwoni.
Most
Ten wpis został opublikowany w kategorii MOJE WIERSZE, Moi goście.. i oznaczony tagami chłód relacji, fale życia, powinowactwo dusz, zagłuszanie prawdy krzykiem, zręczne palce. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.
Facebook
Zwierzolubni