Gabinet luster

Na czarno- białej fotografii
Lustro przez lustro odciśnięte
Popatrz w to lustro – jeśli potrafisz
Białe z czarnym w obrazie zaklęte

Nie ma twarzy -  są tylko lustra
Lustrzanka jedna w aparacie
Z auta się lustro śmieje do lustra
W którym lustrze siebie poznacie?

W którym lustrze wasze odbicie?
W którym siedzicie gabinecie?
Czy siebie w lustrze dobrze widzicie?
Czy jest twarz w lustrze, której nie znacie?

Dajcie ludziom popatrzeć na siebie
Obraz niech dadzą wam czarno-biały
Czy  rajska biel – jesteście w niebie
Czy piekła czernie na ziemi zastały?

Co za plecami… Co zostawicie..
Zburzonych domostw smętne relikwie
Wciąż pogrążeni w ziemskim niebycie
Na ziemi dla was życie nie kwitnie

Co za plecami…Co zostawicie…
Strzelistą wieżę niczym ostrokół
Wciąż pogrążeni w ziemskim niebycie
W niebie siedzicie – niebiański to cokół

Na piedestale lub w mroku odmętach
Życie się toczy w czerni i bieli
Odbicie w lustrze świat zapamięta
Odbiciem w lustrze się świat podzieli

Zanim wypełnisz swe życie puste
Nim zdjęcie zrobisz czarno-białe
Pomyśl, że wkraczasz w gabinet luster
Twoje oblicze…  Nie będzie go wcale

Ujrzysz, czym inni się z Tobą podzielą
Co dla siebie zostawią – ich sprawa
Świat się pokłoni świąteczną niedzielą
Lub piekłem na ziemi – to nie zabawa!

Zdjęcie: Emil Zbierski

Emil
Piękny wiersz Pani Dyrektor.
Dziękuje za umieszczenie mojego zdjęcia na Pani stronce.
Pozdrawiam:)
dodano dnia 09.05.2010, 14:01

Amate
Powiedz mi lustro,kto najpiekniejszy jest?Jakze to inaczejwyglada w zyciu.Gabinet luster rzuca natychmiast mysl,ze moze jednak jest inaczej.Zycie…zycie jakze inne jest,lustro moze upiekszajac cos lub kogos stac sie „krzywym zwierciadlem”Wtedy ja ufajac mu mam zupelnie falszywy poglad,lub odwrotnie zbyt pozytywny wglad w siebie.
Jakze ciekawy wiersz oddajacy w danej chwili w ktorej opisujesz
pewnego rodzaju niepewnosc,no bo tak jest z lustrem.
Osobiscie nie wierze w to co widze w tym lustrze…
Tak i troche dajesz filozofii,jest bowiem moc pojec do przemyslenia,jest rowniez duzo psychologii.Slowem wiersz wartosciowy.Patrze w lustro i patrze w zdjecie…no gdziez jestem Ja?tam,czy tam
Pozdrawiam Cie serdecznie i moc usmiechow ode mnie.
Amate
dodano dnia 10.05.2010, 00:42

Jarzebina
Mój drogi Amate – jak Cię widzą tak Cię piszą ale samemu w lustro też uczciwie spojrzeć należy…w lustro swojej duszy.
dodano dnia 10.05.2010, 08:05

Amate
Pieknie i uczciwie jest Twoje podejscie do problemu i do tego jakze proste.Tak byloby najlepiej jak piszesz,ale wlasnie ten wglad w moja dusze,wlasnie to odbicie duszy
tak moze ucieszyc lub rozczarowac.
Ludzie,ach co mi tam ludzie (w moim wieku),co mi z tego oni,beda slodzic z pewnoscia,az strace „zloty srodek”i sam popadne w pyche lub zgube.
Droga Jarzebino znasz zycie doskonale,jesli lustro ma byc moim odbiciem,niech bedzie tym duchowym tylko odbiciem i tylko dla mnie.
Przesylam serdeczne pozdrowienia
Amate.
dodano dnia 10.05.2010, 15:16

Jarzebina
Ja nie słodzę niczego…nawet herbaty
dodano dnia 10.05.2010, 16:02