Cesarskie drzewo chińskie ma korzenie*
Nie strawi go pożar, nie zmogą płomienie
Jak szczep winorośli odradza się liściem
I pnie się do góry nim kwiatem zabłyśnie
Mówią, że szczęście przyciąga magnesem
Wonnych kwiatów przywabia bezkresem
Gwałtownie w przyszłość rusza galopem
I pędzi, i gna….nie zna drogi z powrotem*
Mówią, że Feniks chiński kwiat umiłował*
Innych już nie chciał, szczęścia spróbował
Gdy odradzał z popiołów piór swoich lotki
Nurzał się w szczęściu i zapach miał słodki
Cudowna mu grała w tym raju muzyczka
Cesarska kapela mu grała na smyczkach
W tle Erato leciutko struny cytry muskała
W kitarze Homera muza się rozkochała
Słońcem Apolla cesarskie drzewo się jarzy
Feniksowi w purpurze i złocie do twarzy
Czaplą egipską płomiennie dziś wschodzi
Cesarz i Faraon w jednej płynną łodzi
Cesarskie drzewko chińskie ma korzenie
Nie strawi go pożar, nie zmogą płomienie
Na kwietnej gałęzi gołąb usiadł pocztowy*
Na liściu spisał nasze wszystkie rozmowy
• Paulownia zwana cesarskim drzewkiem szczęścia, robiono z niej cytry, atrybut muzy Erato i przedmiot kultu Apllina;
• Hobbit czyli tam i z powrotem – J.R.R. Tolkien
* Feniks - mityczny ptak, uznawany za symbol Słońca oraz wiecznego odradzania się życia utożsamiany też z czaplą – symbolem wschodu słońca w Egipcie
*Feniks i gołąb – alegoryczny poemat Williama Shakespeare’a będący alegorią idealnego małżeństwa, poemat ten można odebrać też jako wyjaśnienie związku pomiędzy prawdą i pięknem.
Zdjęcie: czapla, Zbigniew Dębski
Thilien
Witam!
Jestem pod wrażeniem wiersza – bardzo mi się podoba. Pozdrawiam
dodano dnia 10.06.2010, 13:44
Facebook
Zwierzolubni