Puma

Cicho na palcach skrada się puma
Wysmukłe ciało miga w zaroślach
Żółtobrunatna  jesienna zaduma
Jesienna pani na swoich włościach

Samotnym myśliwym poluje nocą
Za dnia czuwa w skalnej szczelinie
Czeka by miękkie jej futro pozłocił
Księżyca blask, kiedy dzień minie

Dopiero wtedy, w blasku księżyca
W pełni księżyca wyrusza na łowy
Niebezpieczna z niej wtedy kocica
Kot uśmiercić z niej wtedy gotowy

Rewir polowań oznaczyła na mapie
Słuch wyostrzony, bystry ma wzrok
Pazurami oczy, gdy trzeba, wydrapie
Uważnie stawia każdy swój  krok

I oto nagle uśpioną dostrzegła ofiarę
Ciemną nocą przysnęła zmęczona
W blokach startowych pod pełną parą
Puma już staje z sierścią zjeżoną

Sprint szybki i koniec, po wszystkim
Księżyc się ledwo obejrzał za siebie
Ona zniknęła w tańcu swym gibkim
A on zagubiony sam został na niebie

Zdjęcie: śpiąca puma, Ltshears – Trisha M Shears via Wikimedia Commons

Izabela
Zazdroszczę Pumie. Księżyc.
dodano dnia 26.05.2010, 11:43