Wąż błękitny

Ruchem węża błękitem nad ziemią pomyka
Płoży się, rozrasta krzew piękny prusznika
Jak oczy twe niebieskie urzeka spojrzeniem
Ja takiego powoju na nic nie zamienię….

Gleby żyznej pragnie, nie znosi braku wody
Raduje wzrok barwą niezwykłej urody
Okno me oplecie, do sypialni się wkradnie
I kwiatów zamiecią w ramiona me wpadnie..

Ceanothus papillosus at the University of California Botanical Garden, Berkeley, California Stan Shebs [GFDL (www.gnu.org/copyleft/fdl.html), CC-BY-SA-3.0 (www.creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0) or CC-BY-SA-2.5 (www.creativecommons.org/licenses/by-sa/2.5)], via Wikimedia Commons

Ten wpis został opublikowany w kategorii MOJE WIERSZE, Wielka menażeria i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój komentarz zostanie automatycznie opublikowany. Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Spam protection by WP Captcha-Free