Niech mi będzie dane…

Niech mi uciec od Ciebie będzie dane
Zanim pogrążę się bez końca
W Twoje oczy kochane, w krainę jezior tysiąca
Zanim utonę w błękicie
W niebiosach już zapomnianych
I zanim się zbudzę o świcie
W Twych ramionach słońcem zalanych
Zanim mnie miłość znów poparzy, spopieli
Zanim znów szczęścia posmakuję i zdrady
Zanim miłość w dzień się powszedni zamieni
Świątecznej miłość czasem wymaga parady
Wolę uciec najdalej jak mogę
Już nie pragnę miłosnych uniesień
Boję się, nie chcę, dzwony biją na trwogę
Wole uciec, gdzie nad jeziorami jesień…

Zdjecie: Archiwum Jarzębiny

Ten wpis został opublikowany w kategorii MOJE WIERSZE, Miłość patykiem pisana i oznaczony tagami , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój komentarz zostanie automatycznie opublikowany. Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Spam protection by WP Captcha-Free