Comedia dell’arte

Kolombina w przeróżne kostiumy chadza odziana
Suknia zwiewna ją zdobi, w pantomimie pidżama
Pokojówki fartuszek  do śniadania przywdziewa
Przy kolacji jak Bóg stworzył, w raju siedzi Ewa
Zuchwała, dowcipna, nos w górę zadarty
Poważna skrywa maska w Comedia dell’arte…

Arlekin błazeński wstrzymał uśmiech pod maską
Szelmowskiemu spojrzeniu pod maską za ciasno
Zorro mu nie dorówna w filmie płaszcza i szpady
I smutny pajac na scenie, mąż w obliczu zdrady
Arlekin Pierrota dźwiga serce rozdarte
Pod maską komiczną w Comedia dell’arte….

Śmiej się głośno Pajacu, choć rozpaczasz w ukryciu
Ridi, ridi Pagliaccio, na scenie bywa jak w życiu
Kolombina odchodzi z Arlekinem kochankiem
Kapitan nos ma dłuższy niż Pinokio ma w bajce
Melpomena pod Talii maską ukryta
„La comedia e finita”.

Ridi, Pagliaccio – Śmiej się pajacu (z miłości Twej wzgardzonej) – aria Canio (tenor)  z opery Leoncavalla  „Pajace”; Arlekin, Colombina, Capitano – postacie z Comedia dell’arte, w której bohaterowie występowali w maskach

Arlekin i Colombina, Givanni Domenico Ferreti, 1692 – 1768