Kędyż te będą i kraje i ziemia ta jedyna -
Gdzie wszelka myśl ustaje i żadnej walki nie ma?
….aby nie kochać siebie i aby nie być niczem
I światło mieć na niebie i niebu płonąć zniczem
….by szczęścia nie miłować, niedoli się nie żalić,
Nie burzyć, nie budować – gdzież, w jakiej ziemskiej dali?
….by nie mieć do stracenia osoby ani sprawy,
Mieć słodycz z opuszczenia – gdzież kraj jest tak łaskawy?
Wisła, 1936
. „Hejnał” 1936, R.11, z. 5/6
Facebook
Zwierzolubni