Dostojne panny młode

Białe jak śnieg panny młode
Lecą wolno, dostojnie i z wdziękiem
Z gracją płyną, gdy czują swobodę
Gdy nic nie napawa ich lękiem

Nie dorówna im klucz żurawi
Czaple siwe się kryją przed bielą
Przed ołtarz wprost doprowadzi
Widok śnieżną zasłany pościelą

W tej białej, zimowej zamieci
Suną rzędem  z oblubienic obłoki
Gwiazda poranna wysoko im świeci
Księżyc drogę im oświetla wysoki…

Zdjęcie: czapla biała, Ardea alba, Sylwester Kocot

Ten wpis został opublikowany w kategorii MOJE WIERSZE, Wielka menażeria i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój komentarz zostanie automatycznie opublikowany. Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Spam protection by WP Captcha-Free