Kwiaty mi mówią – przebacz
Główki skłaniając niżej
Nie dane mi już nigdy widzieć
Jej twarzy i rodzinnego nieba
Kochana, cóż jam winien, cóż !
Znam to już i ziemię też czuję
I grobowy dreszcz, wbity nóż
Jak łaskę nową przyjmuję
I dlatego, że życie spotkałem
Idąc obok z uśmiechem na twarzy,-
Mówię dziś, mądrym się stałem
Wszystko na świecie się powtarza
Czyż nie wszystko jedno – przyjdzie inny
Tego, co odszedł smutek nie trwoży
Opuszczonej i drogiej miły
Przyjdzie i ładniejszą pieśń ułoży
A piosnka nucąca w ciszy,
Wspomnienie o mnie przyniesie
Inny kochanek usłyszy
O niepowtarzalnym kwiecie…
Facebook
Zwierzolubni