Wiesz, co największym ukojeniem
gdy się spopielą szczęścia skry
i wiesz, co bólu jest uśpieniem
i co nam w słodycz zmieni łzy?
I wiesz, co śpiewa tak i dzwoni
i co tak czasem cicho łka
i co w głębokiej życia toni
serc trąca struny i w nich gra?
To cisza – cisza wielka, święta,
co modlitewny stwarza czar,
to cisza dobra, niepojęta -
wielki, cudowny, Boży dar…..
15.V.1936
„Hejnał” 1936, R.8. z. 9
Facebook
Zwierzolubni
Władysław Grzeszczyk — Parada paradoksów
Cisza nie tylko wyraźniej mówi, ale i dokładniej słyszy.
Antoine de Saint-Exupéry
Przestrzenią ducha, gdzie może on rozwinąć skrzydła, jest cisza.