Randka szynszyli z zimorodkiem

Niezwykła delikatność i puszystość okrywy włosowej szynszyli sprawia, że ich futerko jest uznawane za jedno z najpiękniejszych futer świata. Futro z szynszyli to luksus, marzenie wielu kobiet. Posiadanie  futra z szynszyli to niebywała oznaka statusu i elegancji – czytam na forach internetowych i nie tylko. I dziwię się, gdyż ilekroć prezentuję zdjęcie szynszyli albo mówię, że mój syn ma dwie, to nikt nie wie o jakie zwierzątko chodzi.

- A co to za zwierzę? Miniaturowy królik?

Futro zapewne by rozpoznał każdy od razu, że z szynszyli. W końcu etola tylko z 16 szynszyli kosztuje 12 800 euro. „Obecnie średnia cena jednej skórki z szynszyli na giełdzie w Kopenhadze wynosi 54 euro” – wypowiada się jeden z hodowców tych zwierząt.

„ Ekolodzy trochę odpuścili hodowcom zwierząt futerkowych – mówi Stanisław Kozek, który wraz z żoną prowadzi fermę hodowlaną szynszyli „Podkarpacie”, znajdującą się pod kontrolą Krajowego Centrum Hodowli Zwierząt w Warszawie. – Doszli widać do wniosku, że utylizacja sztucznych tkanin i futer jest bardziej skomplikowana i stanowi większe zagrożenie dla środowiska. Futra naturalne więc wracają do łask. A zatem i produkcja skór jest bardzo opłacalna. Szynszyle nie są jedyną naszą działalnością gospodarczą, ale to one przynoszą nam podstawowy dochód – podkreśla hodowca, który od jedenastu lat prowadzi fermę zarodową i towarową.” – Hossa na szynszyle, Anna Bernat.

Biedni ekolodzy pomiędzy młotem a kowadłem. A może by tak w ogóle odczepić się od futer, nawet tych sztucznych. Wszystko w rękach projektantów mody a nie ekologów. Tylko nie wiem co na to Eskimosi i futro z fok. Logika podpowiada, że tak naprawdę to w rękach tych, którzy utylizują śmieci. Papier toaletowy ze sztucznego futra z szynszyli za  54 euro za rolkę. To dopiero nobilituje. Koniunktura w każdym bądź razie jest…to i będzie.

„Koniunktura jest znakomita – mówi Grzegorz Mieleńczuk z Nowogardu, właściciel największej fermy szynszyli w Polsce i, jak sam określa, największej na świecie. Hodowca ten ma w podstawowym stadzie 2,5 tys. samic szynszyli, ale również zajmuje się sprzedażą żywych zwierząt, wyposażeniem oraz zakładaniem ferm pod klucz; właśnie wkrótce będzie taką fermę budował pod Moskwą.

– Rynek jest bardzo chłonny. Naturalnie nie nasz krajowy ani nawet europejski – mówi Mieleńczuk. Teraz, jeśli chodzi o futerka szynszyli liczą się Rosja i Chiny. Wchłoną każdą ilość skór.”.

Przy tak liczebnej populacji statystycznie rzecz biorąc, to musi być prawda. Z tłumu należy się wyróżnić, chociażby w postaci czyjegoś futra, kiedy własnych walorów nie starcza. Może i chwała Panu z Nowogardu, że objął opieką tysiące szynszyli. Na wolności zwierzątka te zostały sklasyfikowane, jako narażone na wyginięcie i podlegają całkowitej ochronie. Te domowe można hodować bez rejestracji i ograniczeń. Żyją około dwudziestu lat. Dłużej niż pies. Można się przyzwyczaić…i pokochać.  W naturalnym środowisku szynszyli ich głównymi wrogami są nie zwierzęta ale ludzie….jak widać powyżej, w sztucznym, hodowlanym środowisku również.

Jeśli chodzi o modę to w miejsce futra z szynszyli uważam, że o wiele bardziej odjazdowa  byłaby etola z piór zimorodka. To byłby dopiero przebój salonów.  Zwą go latającym klejnotem ze względu na turkusowe, niebieskie i rude piórka mieniące się różnymi odcieniami barw w zależności od kąta padania światła. Już sobie wyobrażam zimorodka przy świetle świec w towarzystwie Dom Perignon. I kolacji z tuńczyka błekitnopławego w sosie maltańskim ( z psa  maltańczyka, podobnego do mojego Korka). Komponuje się kolorystycznie a i ujęty został w księdze Guinessa jako najdroższa ryba świata. Sushi z jednego tylko tuńczyka sprzedane zostało za 180 000 dolarów.

Zimorodek też jest objęty ochroną gatunkową, podobnie jak wymierająca szynszyla, więc im go mniej tym bardziej cenny. Znowu logicznie wywodząc, w interesie co poniektórych posiadaczy zimorodka, czytaj szynszyli, jest aby było jak najmniej dzikich, żyjących na swobodzie, w sprzyjających warunkach, och, ekologicznych, ptaków i zwierząt. Cena rośnie wraz z wymieraniem populacji. Ostatnia, najbogatsza z najbogatszych, chcąca być najpiękniejszą stanie na scenie w futrze z ostatniej dzikiej szynszyli i etoli z ostatniego zimorodka.

Ptaszki te już dzisiaj są rzadkie, niczym przypisana im nazwa „klejnotu” o turkusowym zabarwieniu.  Tak, jak rzadkie są bystre, czyste wody nad którymi żyją.

„Oszacowano, że w Europie Środkowej w ciągu ostrej, surowej zimy może zginąć nawet 90% populacji zimorodka. Oczywistym źródłem ich problemów jest człowiek. Pomijając już kwestię zanieczyszczenia wód i zatrucia ryb, zimorodki są tępione z powodu swego pięknego ubarwienia i z powodu „konkurencji” w łowieniu ryb. Zimorodki nie zjadają dużych ryb lecz tak zwany „rybi chwast” – drobne rybki (trzeba pamiętać że, ptaki te są zaledwie wielkości wróbla). W niektórych krajach europejskich urządza się na nie polowania. Wiele ptaków ginie też w sidłach i pułapkach, w których często, zanim umrą w mękach – tracą nóżki.” –  strona Parku Krajobrazowego Wysoczyzny Elbląskiej.

I to by było na tyle w kwestii utylizacji śmieci. Powyższe nie oznacza, że nie chciałabym spożyć kolacji  przy świetle świec z kimś, dla kogo byłabym najpiękniejsza bez gadżetów, o których mowa w niniejszym opowiadaniu. Turkusowy zimorodek ujrzawszy swą zdobycz (rybkę) nagle rzuca się do wody, nawet prosto z lotu. A płochliwa szynszyla, może się zdarzyć, że wobec nagłego, gwałtownego ruchu, którego się nie spodziewa, po prostu podniesie swoje ruchliwe nóżki i najprościej na świecie….obsika jego sprawcę.

Zdjęcia: szynszyla – archiwum Jarzębiny; zimorodek – www. Mraekpaluch.pl