Jeśli maleńką swą kochasz dziecinę – Janka Pilchówna

Jeśli maleńką swą kochasz dziecinę,
naucz ja kochać świata nieskończoność -
naucz ja kochać drogi niezmierzoność,
aby nie rzekła nigdy : Ja przeminę

Mów jej o ogniach kosmicznych przestrzeni,
które wypalą wszystko zło na ziemi -
aby im rzekła: przyjaciele moi,
witam Was w progu, śmiała w serca zbroi

Niechaj do światła rzecze: oto idę
i dłoń wyciąga do samego słońca
i gwiazdom rzecze: W swej drodze bez końca
witajcie, bracia! Wkrótce do Was przyjdę! -

Jeśli rozkocha się w gwiazdach to dziecię
powiedz: możliwe jest wszystko na świecie -
ukochaj pracę, a pracy zapłatą
będzie ci droga ku dalekim światom.

A jeśli kiedy w zaciśniętej rączce
„skarb” ci przyniesie spadły z gwiazdy białej,
nie mów: to kamień, ty pleciesz w gorączce
ale wysłuchaj opowieści całej.

Może naprawdę gdzieś w jarzącej tęczy
siedem słońc chodzi po niebie i dźwięczy?

Zdjęcie: Archiwum Jarzębiny 2011

Ten wpis został opublikowany w kategorii MOJE WIERSZE, Wiersze - Janka Pilchówna i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój komentarz zostanie automatycznie opublikowany. Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Spam protection by WP Captcha-Free