Więc całuj mnie – Sergiusz Jesienin

Więc całuj mnie, mocno całuj
Do krwi i bólu całuj pragnieniem
Bez rozsądku pocałunki mi daruj
Kipiąc serdecznym strumieniem

Pośród wesela ciągle, w kółko
Pustego szkła nie dla nas czas
Zrozum mnie, droga przyjaciółko
Na ziemi  żyje się tylko raz!

Powoli świat ogarnij wzrokiem
I popatrz: jak we mgle wilgotnej
Księżyc żółtym krążąc krukiem
Nad ziemią  wisi wciąż samotny

Wiec całuj mnie! Tak tego chcę
Gdy pieśni dopadła już zgnilizna
Śmierć moją widać zwęszył ten
Komu ma dola w górze zbrzydła

Uwiędła mocno już ma siła
Umierać mi, już pora konać!
W ostatniej chwili wargi miłej
Pieścić bym chciał i całować

W snach potem by niebieskich
Zawsze bezwstydnie, nic nie tając,
Czeremchy liści swych szelestem
„Jestem twoja” czule do mnie  szeptały

Więc aby światła w szkle pożółkłym
Pod pianą lekką nie zniknął blask
Pij i śpiewaj moja przyjaciółko
Na ziemi żyje się tylko raz!

Ну, целуй меня, целуй – Sergiusz Jesienin, 1925. Z języka rosyjskiego przełożyła Jarzębina.
Zdjęcie: Archiwum Jarzębiny

Ten wpis został opublikowany w kategorii MOJE WIERSZE, Moi goście.. i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój komentarz zostanie automatycznie opublikowany. Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Spam protection by WP Captcha-Free