Wpatrzeni w ognisko

Pojawił się nagle w powietrzu jak duch
Wzleciał, zawisnął… i opadł do stóp
Przejrzystą zjawą – ona czasem się śni
Wpatrzonym w ognisko, co jeszcze się tli
Gdy żar ledwie letni w ostatniej godzinie
Ogień dogasa. Nim godzina ta minie
Na próżno szukają uczuć gorących
W polanie serca jeszcze się tlących
W oczach wpatrzonych w siwy dym
On senną nadzieję wciąż niesie im
On wierzyć karze, że nad ogniskiem
Żarliwych uczuć duch kiedyś zawiśnie
A on dymem ulotnym
A on im podobny – samotny
Pojawia się nagle w powietrzu jak duch
Wzlatuje przez chwilę i opada do stóp….