I
Księżyc na niebie zastygł w srebrnej ciszy – -
i las milczący w bladym blasku drzemie – -
Och, wybiec w pole i upaść na ziemię
i wszystkie smutki, kiedy nikt nie słyszy
wreszcie wypłakać i myśli ukoić….
Inna mi wiosna niosła z sobą słońce
inna mi cudne czarowała wonie..
Dziś tylko ziemi świeżej zgarnąć w dłonie
I skronie do niej przytulić palące,
by z nich wyciągła myśl wszystką, co boli….
Nie wierzę dzisiaj, że mnie kto zrozumie,
za wiele myśli we mnie się kołacze,
za wiele zwątpień w duszy mojej płacze
i już ich nawet uciszyć nie umiem….
Możnasz o Boże, można świat odmienić
Słowy prostymi i sercem z płomieni?
Możnasz o Boże, można zło zwyciężać
miłością braci, dłonią bez oręża?
II
Cóż z tego, że gałęźmi sad pachnie białymi
i w księżycowym blasku niby w śniegu stoi,
skoro tak smutno, smutno duszy mojej….
Cóż z tego, że się w koło czar wiosenny przędzie,
Gdy się poznało treść słowa „na próżno”
gdy się przeczuwa boleśnie, co będzie
…że nawet szczęście nadejdzie za późno…
Dlaczegóż na mnie oczyma smutnymi
spojrzałaś wiosno, o wiosno idąca?
Dalekie czyjeś przyniosłaś spojrzenie
kiedy w nim nieme zastygły rozpacze
a teraz wiosno – dziwisz się, że płaczę,
gdy dla ich dobra nic nie mogę zmienić
i gdy je widzę – w mroku wciąż bez końca,
a nie mam prawa zdobyć dla nich słońca.
III
Bielą mi płatków wiatr we włosy rzucił,
lecz je strząsnęłam i zdeptałam nogą…
Dziś wiosna obok, swoją idzie drogą,
mnie odpłynęły gdzieś blaski i wonie
i tylko w pustkę wyciągam swe dłonie,
srebrno skrzydłego wołając, by wrócił..
O, wróć, o przybądź wśród nocy srebrzystej – -
i daj mi wiosnę i ucisz zwątpienia..
Rozwiń nade mną swe skrzydła przeczyste
niechaj się we mnie spokój rozprzestrzenia – -
O, wróć, o przybądź — pieśnią wołam ciebie – -
w tę noc zaklętą, w tę noc bezlitosną,
co myśli, czuje i oddycha wiosną..
Niech się obwinę w blask twych szat nieszytych
by stracić z oczu życia nurt ukryty
i własną wolą ustanowić siebie….
Wisła, dnia 3 maja 1939 rok. „Głos Młodzieży Ewangelickiej” nr 5.
Zdjęcie: Wisła 2011, Archiwum Jarzębiny
Facebook
Zwierzolubni